Overdenkingen

Het virus, straf van de hemelse Vader of tik van de aardse Moeder?

Het grootste feest van de kerk, Pasen, staat voor de deur (...is inmiddels aangebroken) en wij zitten binnen. De sociale afstand die ons geraden is, maakt dat we zelfs vieringen niet gezamenlijk kunnen vieren. Het virus legt alles lam. Het zaait over de hele wereld dood en verderf en we knijpen in onze arm en vragen ons af ‘wat gebeurt er hier allemaal?’ In de eerste plaats gedenken en betreuren we de vele slachtoffers en hun nabestaanden. Wat een verdriet! Aanvankelijk dachten we misschien dat het wel zou meevallen en was er vooral verbazing, het raakt ons inmiddels allemaal en her en der is er ook paniek. Dan is er de bijkomende economische schade. Vele ondernemingen zuchten en kraken vanwege de straffe maatregelen van de overheid. Mensen die met hard werken en grote inzet een mooi bedrijf hadden opgebouwd, zien het in een paar weken afgebroken worden en worden terecht ongeduldig. Iedereen moet eraan geloven, zelfs met Pasen. Wie had kunnen bevroeden dat we in de gehele wereld bijna het gehele economische, maatschappelijke, educatieve, culturele en religieuze leven een tijd lang stil zouden leggen? Mijn lieve oude moeder van 92 verzucht de hele dag door, dat ze het niet begrijpt, dat ze dit nog nooit heeft meegemaakt, zelfs niet ten tijde van oorlog.

Facebook Image